Głównie wyszukane w sieci
czwartek, 30 grudnia 2010
Gambas w cieście

   

150 ml jasnego piwa
15 dag mąki 
18 oczyszczonych krewetek  
1 pęczek szczypiorku 
1 białko  
3 łyżki oliwy

    

Piwo i 150 ml wody oraz oliwę podgrzać. Mąkę przesiać, wlewać podgrzane piwo, wymieszać. Przyprawić solą i pieprzem. Odstawić na 10 min. Krewetki umyć i osuszyć. Szczypiorek posiekać. Olej rozgrzać w rondlu. Białko ubić na sztywno, dodać do ciasta i wymieszać.
Panierować w nim krewetki. Przełożyć na gorący tłuszcz, smażyć 2-3 min. Odsączyć z nadmiaru tłuszczu na papierowym ręczniku. Posypać szczypiorkiem. Udekorować cząstkami cytryny. 

   
 

czwartek, 09 grudnia 2010
Kapuśniak a la Majorka - Sopa mallorquina

główka kapusty (około 1 kg)
sucha papryczka typu chili (bardzo ostra)
4 ząbki czosnku
20 dag chleba
5 dag smalcu
sól

            

Zagotować 2 l wody z solą, wrzucić pokrojoną w paseczki kapustę i po 35 min. zestawić z ognia. Na patelni stopić smalec, usmażyć na nim czosnek i papryczkę, przełożyć do moździerza i utrzeć,
a na patelni przyrumienić chleb pokrojony w cieniutkie kromki. Kiedy wchłonie prawie cały tłuszcz, dodać do kapusty razem z utartym w moździerzu czosnkiem i papryką. Dobrze wymieszać i gotować pod przykryciem. Gorącą zupę zestawić z ognia i podawać w glinianej misce z drewnianymi łyżkami. Na Majorce zupa ta ma postać niezbyt gęstego bigosu.

             


środa, 20 października 2010
Fornalutx, Mallorca
Bernhard Vogel
        

wtorek, 06 lipca 2010
Empanadillas - pierożki hiszpańskie

Ciasto:
100 ml białego wytrawnego wina
po 25 g masła i smalcu
1/2 łyżeczki soli
300 g mąki
mąka do podsypania

Farsz:
250 g mielonego mięsa
1 cebula
1/2 strąka papryki
olej
1 puszka koncentratu pomidorowego
sól, pieprz

Wino i 100 ml wody podgrzać w rondlu (nie gotować!), dodać smalec i masło. Zdjąć z ognia, wsypać mąkę i sól. Wymieszać. 2 łyżki maki wsypać do miski, włożyć ciasto, wyrabiać przez 10 min. Uformować kule, przykryć, odstawić na 2 godz. Cebulę obrać, posiekać. Paprykę drobno pokroić. Na patelni rozgrzać 2 łyżki oleju, wrzucić cebule, usmażyć. Dodać mięso i paprykę, oprószyć pieprzem i solą, dusić ok. 20 min, w połowie duszenia dodać koncentrat pomidorowy. Stolnicę posypać mąka, rozwałkować na niej ciasto. Wyciąć koła o średnicy ok. 15 cm. Do każdego koła nakładać farsz, ciasto złożyć na pół, brzegi ścisnąć. Na głębokiej patelni rozgrzać olej, smażyć pierogi z obu stron na złoty kolor, osączać na pergaminie.

        

wtorek, 09 lutego 2010
Kuchnia majorkańska
Do końca XIX wieku większość Majorkańczyków utrzymywała się z uprawy ziemi i rybołówstwa. Jedzenie po ciężkiej pracy musiało być pożywne, toteż kuchnia opierała się na płodach rolnych i owocach morza przygotowywanych na oliwie z oliwek i smalcu. Pożywne dania "jednogarnkowe" i zupy do dziś znajdują miejsce w regionalnym menu. Również goście przyjeżdżający na wyspę zainteresowani są potrawami kuchni majorkańskiej. Wprawdzie w niemal każdej miejscowości turystycznej można jeszcze znaleźć takie "przysmaki", jak golonka z kapustą, należą jednak już one do rzadkości. Prawdziwi koneserzy rozkoszują się smakiem sopas mallorquinas - zup majorkańskich, gotowanych w jednym garnku (najlepsze z garnka glinianego - greixonera). Wkłada się do niego kapustę, wieprzowinę lub jagnięcinę, kiełbasę, warzywa i cienkie, suszone kromki chleba. Kolejnym smakołykiem tutejszej kuchni jest arroz brut ("brudny ryż"), tj. mieszanka warzyw, mięsa z królika, drobiu i wieprzowiny, majorkańskiej kaszanki i pasty mięsnej (butifarra i sobrasada, "zabrudzone" żółtym szafranem i pikantną, czerwoną papryką). Smakoszy ryb zachwyci z pewnością caldereta de pescado. Podstawą tego dania jest suchy, cienko krojony chleb moczony w wywarze, któremu ryba (7-8 różnych gatunków) i cebula nadają wyjątkowy smak. Do bardziej egzotycznych, ale od pokoleń sprawdzonych i ciągle udoskonalanych przepisów należy langosta con conejo (homar z królikiem), lomo con col (wieprzowina z kapustą) oraz frito mallorquin (ziemniaki, warzywa i podroby jagnięce lub wieprzowe). W skład menu wchodzą zakąski (entrantes), danie główne (platos), deser (postre) i na zakończenie cortado - kawa espresso z dodatkiem mleka. Mówiąc o kawie, warto poznać kilka przydatnych słówek: cafe con leche - kawa z dużą ilością mleka, cafe amerikano - mała czarna kawa, oraz carajillo-cortado - kawa z dodatkiem alkoholu (koniaku albo whiskey Do posiłków podaje się najczęściej jedno z mocnych wytrawnych win, najczęściej z rejonów Binissallem lub Andratx. Mniej popularne są wina z rejonu Felanitx.

[oktravel.pl]


poniedziałek, 26 października 2009
Port de Soller

Bernhard Vogel
      

czwartek, 30 lipca 2009
Mallorca - En Primavera
Jesus P. Camargo
    


wtorek, 26 maja 2009
Kuchnia na Balearach

Kuchnia na Balearach została uwiedziona przez smaki katalońskie. Ale będą zaskoczeni ci, którzy oczekują na Majorce typowych śródziemnomorskich dań, obfitujących w ryby, skorupiaki, owoce i warzywa. Na talerzach króluje tu wieprzowina.

Na Majorce dr Atkins, propagujący dietę wysokotłuszczową, czułby się jak w raju! Lecz choć tutejsza kuchnia obfituje w potrawy mięsne, wcale nie jest ciężkostrawna. To zasługa wpływów międzynarodowych. Majorka przez setki lat była przystanią dla podróżników z Hiszpanii, Francji, Włoch i Algierii. Aromatyczny szafran, cytryny i pomarańcze oraz popularne tu bakłażany zostały przywiezione na wyspę przez Arabów. Czosnek, tymianek, rozmaryn, pietruszkę i liść laurowy wprowadzili Francuzi i Włosi. Wspaniały klimat dla uprawy oliwek odkryli na Majorce już starożytni Rzymianie.

Nic się nie zmarnuje
Tradycja kulinarna ma wiele wspólnego z polską kuchnią sarmacką. Jeszcze do niedawna każda wioska hucznie obchodziła zimowy ubój świń (metanca). Ludycznemu świętu towarzyszyły pieśni i tańce, wytwarzano domowe szynki i kiełbasy na nadchodzący rok. Do dziś kiełbasy to lokalna specjalność, szczególnie sobrasada z surowej mielonej wieprzowiny doprawianej ostrym czerwonym pieprzem i botifarro z wieprzowiny marynowanej we krwi. Oczywiście w barach nie brakuje jamon serrano, szynki wędzonej w całości, wieszanej nad kontuarami. Nic nie może się zmarnować, więc specjalnym daniem przyrządzanym po metanca jest frito mallorquín, do którego wykorzystuje się wieprzowe podroby. Smaży się je wraz z ziemniakami, cebulą i pomidorami. W kartach dań występują one obok tumbetu, czyli ratatouille z bakłażanem, ziemniakami i papryką, smażonymi w oliwie i doprawionymi sosem pomidorowym. No i, oczywiście, lechona asada, czyli prosię pieczone w całości.

Chrupiąca coca
Mieszkańcy wyspy podają do dań mięsnych bulion, w którym pływają warzywa i cienko pokrojony ciemny chleb. Rozpowszechniła się importowana z Katalonii paella, ale nie brak jej lokalnych, ulepszonych odmian. Arros brat, czyli „brudny ryż”: ryż z szafranem, kurczakiem, wieprzowiną i warzywami. Wegetarian zadowoli coca de trampo. To wspaniałe bezmięsne danie można nazwać lokalną pizzą. Przyrządza się je na drożdżowym cieście z chrupiącą skórką. Coca może być daniem głównym. Przygotowuje się ją wówczas z cebulą, oliwkami, czerwoną papryką, czasem z rybą. Występuje też w wersji słodkiej.
Ryby, które serwuje się w restauracjach i barach, zwykle sprowadza się na wyspę... mrożone. Godna polecenia jest lubina a la sal – strzępial pieczony w soli kamiennej.
Majorka nie jest też rajem dla łasuchów. Smaczne i oryginalne są chyba tylko gatos de almendras, ciastka migdałowe podawane zwyczajowo z lodami o smaku migdałowym. Mieszkańcy wyspy są dumni ze swojego lokalnego deseru: drożdżowych nadziewanych bułek w kształcie spirali, posypanych cukrem, czyli ensaimadas.

Napoje słodkie i wytrawne
Do posiłków pije się głównie domowe lokalne wino, vino de la casa, białe lub różowe. Nie obowiązuje tu zasada, że do czerwonego mięsa pasuje tylko czerwone wytrawne. Oczywiście smakosze bez problemu dostaną doskonałą hiszpańską czerwoną Rioję. Popularnością cieszą się też cerveza, czyli piwo, wytrawne sherry i brandy. Po posiłku na trawienie serwuje się lokalne likiery ziołowe, wytrawne i słodkie: herbas secos i herbas dulces. Typowo lokalnym napitkiem bezalkoholowym jest orxata, nazywana też horchata, czyli mleko migdałowe. Oczywiście obiad nie byłby kompletny bez wyjątkowo mocnej café solo, czyli espresso. Herbata nie cieszy się popularnością wśród wyspiarzy. W kawiarniach można liczyć wyłącznie na tę w torebkach.
Aby spróbować lokalnych potraw, warto znać ich hiszpańskie nazwy. Rzadko podaje się menu po angielsku czy niemiecku. Ułatwieniem są zdjęcia z daniami, umieszczane na tablicy przed restauracją. Aby poczuć zapachy miejscowych specjałów, warto po śniadaniu wybrać się na targ spożywczy. Na otwartych ladach piętrzą się mięsa, sery, warzywa i owoce. Kuszą czystością i aromatami. Po porannym spacerze nikt już nie będzie się wahał, czy wejść do niewielkiej lokalnej restauracji na kawałek grillowanej wieprzowiny!


[kamisworld.com]

 
1 , 2 , 3 , 4 , 5 ... 11
| < Grudzień 2017 > |
Pn Wt Śr Cz Pt So N
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31
Zakładki:
Prywatnie