Do końca XIX wieku większość Majorkańczyków utrzymywała się z uprawy ziemi i rybołówstwa. Jedzenie po ciężkiej pracy musiało być pożywne, toteż kuchnia opierała się na płodach rolnych i owocach morza przygotowywanych na oliwie z oliwek i smalcu. Pożywne dania "jednogarnkowe" i zupy do dziś znajdują miejsce w regionalnym menu. Również goście przyjeżdżający na wyspę zainteresowani są potrawami kuchni majorkańskiej. Wprawdzie w niemal każdej miejscowości turystycznej można jeszcze znaleźć takie "przysmaki", jak golonka z kapustą, należą jednak już one do rzadkości. Prawdziwi koneserzy rozkoszują się smakiem sopas mallorquinas - zup majorkańskich, gotowanych w jednym garnku (najlepsze z garnka glinianego - greixonera). Wkłada się do niego kapustę, wieprzowinę lub jagnięcinę, kiełbasę, warzywa i cienkie, suszone kromki chleba. Kolejnym smakołykiem tutejszej kuchni jest arroz brut ("brudny ryż"), tj. mieszanka warzyw, mięsa z królika, drobiu i wieprzowiny, majorkańskiej kaszanki i pasty mięsnej (butifarra i sobrasada, "zabrudzone" żółtym szafranem i pikantną, czerwoną papryką). Smakoszy ryb zachwyci z pewnością caldereta de pescado. Podstawą tego dania jest suchy, cienko krojony chleb moczony w wywarze, któremu ryba (7-8 różnych gatunków) i cebula nadają wyjątkowy smak. Do bardziej egzotycznych, ale od pokoleń sprawdzonych i ciągle udoskonalanych przepisów należy langosta con conejo (homar z królikiem), lomo con col (wieprzowina z kapustą) oraz frito mallorquin (ziemniaki, warzywa i podroby jagnięce lub wieprzowe). W skład menu wchodzą zakąski (entrantes), danie główne (platos), deser (postre) i na zakończenie cortado - kawa espresso z dodatkiem mleka. Mówiąc o kawie, warto poznać kilka przydatnych słówek: cafe con leche - kawa z dużą ilością mleka, cafe amerikano - mała czarna kawa, oraz carajillo-cortado - kawa z dodatkiem alkoholu (koniaku albo whiskey Do posiłków podaje się najczęściej jedno z mocnych wytrawnych win, najczęściej z rejonów Binissallem lub Andratx. Mniej popularne są wina z rejonu Felanitx.

[oktravel.pl]

800 g mięsa wołowego
200 ml białego wina
100 ml deserowego wina
1 cebula
2 marchewki
2 liście laurowe
3 ząbki czosnku
1 łyżka pasty pomidorowej
gałązka rozmarynu
1 łyżka octu winnego
natka selera
szczypta gałki muszkatołowej
sól

Wołowinę obsypać solą i pieprzem, wrzucić na rozgrzaną oliwę, obsmażyć ze wszystkich stron.
Dodać pokrojoną czerwoną cebulę i marchewkę, lekko wymieszać, dodać liście laurowe i smażyć ok. 2 minuty. Wrzucić czosnek, pomidory, igiełki rozmarynu i świeżo startą gałkę muszkatołową.
Dodać posiekaną natkę selera, wszystko podlać winem wytrawnym i deserowym, dusić do miękkości (ok. 1,5 godziny). Mięso wyjąć, pozostawić w ciepłym miejscu, a sos zmiksować lub przetrzeć przez sito. Mięso pokroić w poprzek włókien na plastry, polać sosem.
Podawać z kluseczkami ziemniaczanymi.

          

Skladniki:
2 op. suszonych drozdzy
1/2 szkl. cieplej wody
1 szkl. mleka
1/2 kostki stopionego i wystudzonego masla
1/2 szkl. cukru
1 lyzeczka soli
2 jajka
1 lyzka skorki z cytryny
4 szkl. maki
1 szkl rodzynek + skorka pomaranczowa

Rozpuscic dokladnie drozdze w cieplej wodzie. Dodac cieple mleko, maslo,
cukier, sol, jajka, skorke i 3 szkl. maki. Wyrobic. Jako, ze ciasto jest dosc
luzne mozna go wyrobic mikserem. Przykryc i odstawic do wyrosniecia na 1 godzine.
Wymieszac rodzynki i skoreke ze szklanka maki. Wsypac do ciasta i znow wyrobic.
Przelozyc do formy. Odstawic znow na godzine do wyrosniecia. Mozna posmarowac
wierzch. Piec 45 min, w temp. 170-180 st.

Auguste Macke

     

Coulommiers - rodzaj francuskiego sera, który produkowany jest z krowiego mleka. Ten ser jest zaliczany do serów miękkich oraz podpuszczkowych. W smaku ser coulommiers jest dość delikatny.

  

[pl.wikipedia.org]

Katherine & Elizabeth Pope

  

Maca (hebr. מצה) - chleb przaśny, spożywany przez Żydów podczas święta Pesach. Nawiązuje on do chleba, który spożywali Izraelici przed wyruszeniem z Egiptu. Przyrządzany jest ze specjalnie w tym celu przygotowanej mąki, bez użycia zakwasu, którego posiadania w domu podczas święta zakazuje żydowskie prawo religijne. Mąkę pszenną miesza się z wodą i piecze przez około osiemnaście minut, licząc od chwili wyrobienia ciasta. Ma ona postać płaskich placków o kształcie owalnym bądź kwadratowym . Obecnie macę wyrabia się również maszynowo, wypieka w piecach wyposażonych w palniki zamontowane w komorze wypieku, ale jej używanie podczas święta nie jest zgodne z żydowską ortodoksją. Przez kilkaset lat, aż do połowy XX wieku, w Europie Środkowej i Wschodniej krążyła plotka, iż do macy Żydzi dodają krew zamordowanych chrześcijańskich niemowląt. Pomimo oczywistej nieprawdy (jakakolwiek krew jest dla ortodoksyjnych Żydów niekoszerna), owa plotka przyczyniała się do propagowania antysemityzmu.