Głównie wyszukane w sieci
Blog > Komentarze do wpisu
Alkohole cypryjskie
Ponieważ klimat i gleba wyspy doskonale nadają się do uprawy winorośli, już w starożytności wyrabiano na wyspie wina, których znakomita jakość utrzymała się do dziś dzięki starannie pielęgnowanej tradycji. Degustacja tych trunków to jedna z głównych atrakcji, jakie czekają turystę na Cyprze. Przemysł winiarski koncentruje się w południowej części wyspy, gdzie rynek należy niemalże w całości do czterech wielkich firm: KEO, ETKO, LOEL i SODAP. Oprócz nich działa jednak kilka drobnych wytwórni, które produkują pierwszorzędne wina - przykłady podano poniżej.

Prospekt handlowy Cyprus Trade Centre wymienia blisko 40 gatunków win, sherry i brandy, co stanowi imponujący dorobek dla kraju wielkości Cypru. Trzeba dodać, że listę wciąż uzupełniają nowe pozycje, gdyż w miejscowym przemyśle winiarskim nie ustają badania rozwojowe, a ponadto co jakiś czas wprowadza się nową odmianę winorośli. Degustacja wszystkich gatunków zapewne zwaliłaby z nóg samego Dionizosa, warto więc skorzystać z podanych poniżej wskazówek i spróbować tylko najlepszych gatunków.

Arsinoë to bardzo wytrawne, białe wino ze składów SODAP. LOEL sprzedaje białe, wytrawne Palomino, które wyróżnia się przydymionym kolorem i smakiem. Oba gatunki kupuje się w małych butelkach o pojemności 0,455 l. Współzawodniczy z nimi białe, wytrawne White Lady z zapasów ETKO. Półwytrawne, musujące Bellapais ze składów KEO przypomina portugalskie vinhoverde i jest sprzedawane w dwóch rodzajach: jako białe lub różowe (rosé). Tanie, półwytrawne Afrodhite z magazynów KEO ma smak do przyjęcia i zawartość cukru, która kwalifikuje je jako wino do posiłków, co dotyczy również St Hilarion ze składów LOEL. Słodkie, deserowe Saint Panteleimon, sprzedawane przez KEO, jest zdaniem większości znawców zbyt mocno przesłodzone. Sódha oznacza po prostu wodę sodową, którą rozcieńcza się słodsze gatunki. Rosella z zapasów KEO to bardzo wytrawne, ciemne wino różowe. Ta sama firma produkuje mocne, czerwone Othello, które przypomina cabernet sauvignon. Hermes to napój dla amatorów czerwonych win wytrawnych o ostrym smaku.

Każdy szanujący się winiarz ma na składzie przynajmniej jeden rodzaj czerwonego, deserowego wina Commandaria, spokrewnionego z maderą i wyrabianego od co najmniej dziesięciu stuleci, kiedy to zyskało swoją znaczącą nazwę. Gdy dojrzały wyrób spuszcza się z beczek, zawsze zostawia się na dnie trochę osadu, dzięki czemu Commandaria teoretycznie zachowuje swój oryginalny smak sprzed wielu lat. Wszystkie ważniejsze wytwórnie produkują też wytrawne, półwytrawne i słodkie sherry. Najbardziej znany gatunek to Emva z zapasów ETKO.

We wsiach pogórza Tróödhos sprzedaje się w miarach litrowych i półlitrowych miejscowe wino beczkowe, które często jest równie dobre jak gatunki markowe. W klasztorze Chrysorroyiátissa można dostać znakomite białe, wytrawne wino Áyios Andronicos, a także jasnoczerwone Áyios Elias. Wśród win małych wytwórni wyróżniają się produkowane przez Áyios Amvrosios gatunki Anassa, Ambelidha i wyrób Linos, zwany Cava Rotaki, oraz białe i czerwone Salera z wytwórni Olympus we wsi Ómodhos (to ostatnie bywa lepsze i gorsze).

Inne warte polecenia wina to czerwone i białe Kilani Village z zapasów Ayía Mavri oraz wino ze wsi Ársos produkowane i sprzedawane przez Laona. To ostatnie zawsze należało do najlepszych, ale nie wiadomo, czy utrzyma się jego wysoka jakość, gdyż w 1995 r. wytwórnię wykupiła firma ETKO.

Spośród najnowszych odkryć na rynku warto wymienić dobre białe Lambouri z Plátres oraz różowe Pampella i Alina z rejonu Vouní. Dobrą jakością wyróżnia się większość win z wytwórni Fikardos w Tsádha, lecz są one dostępne wyłącznie w okręgu Páfos. Warto skosztować produkowanego tam bardzo wytrawnego, lecz lekkiego białego Amalthia Xinisteri oraz czerwonych Ravanti i Matare.

Na północy nieliczne uprawy winorośli w górach Kyrenii i na półwyspie Kárpas dostarczają surowca do wyrobu białego i czerwonego wina Aphrodite, ale choć to jedyny miejscowy gatunek, jego producenci powinni raczej znaleźć sobie inne zajęcie. W restauracjach północnego Cypru podaje się przeważnie białe i czerwone wina importowane z Turcji. Najlepsze z nich to Turasan i Peribacasî z Kapadocji, które ceni się wyżej niż ostrzejsze i nieco bardziej kwaśne, czerwone wino Yakut ze składów Kavaklîdere.
Piwa

KEO to niezłe piwo typu pilzner, sprzedawane w małych butelkach o pojemności 0,333 l lub większych - 0,645 l. W upalne letnie dni dobroczynne działanie KEO może okazać się zdradliwe, gdyż zawiera ono aż 4,6% alkoholu. Beczkowe KEO to zupełnie inny napój - wodnisty, pozbawiony mocy i smaku piwa butelkowego.

W butelkach 0,333 l i 0,645 l sprzedaje się też piwo Carlsberg, wytwarzane w miejscowym browarze. Ma ono taką sama zawartość alkoholu jak KEO. Obecnie jest dostępne również w wersji „Ice", którą należy kupować wyłącznie w supermarketach.

W północnej części Cypru turysta ma do wyboru tureckie piwo Efes, austriacki lager Gold Fassl, produkowany przez Cypryjczyków na licencji, a także mocny (5,2%) miejscowy pilzner Altînada. Bodaj jedyne importowane piwo, które można kupić po obu stronach zielonej linii, to drogi Heineken w małych butelkach o pojemności 0,25 l.
Wyroby spirytusowe

Najpopularniejszy przedstawiciel lokalnej wody ognistej to zivanía - niemalże czysty spirytus gronowy, który wytwarza się w ilościach daleko przekraczających potrzeby tutejszego rynku. Część produkcji trafia do miejscowego konsumenta po dodaniu przypraw pochodzenia roślinnego. Reszta jest skupowana przez rząd południa lub eksportowana do różnych krajów - na przykład do Rosji - gdzie zivanía służy do wzmacniania słabszych napojów alkoholowych. Ponadto KEO produkuje różne rodzaje wódek, chociaż na Cyprze nie brakuje mocnych alkoholi importowanych.

Peristani „31" (z małej wytwórni) i VSOP 12 (produkcji KEO) to dobre gatunki brandy, ale mieszkańcy wyspy wolą Five Kings - najlepszy i zarazem najdroższy wyrób KEO, lub Hadjipavlu Anglias, którą szmugluje się na północ razem z Five Kings. Brandy zaprawiona sokiem cytryny i kroplami angostury (sok z gorzkiej, aromatycznej kory drzewa południowoamerykańskiego) nazywa się brandy sour i podawana jest jako aperitif, cieszący się wielką popularnością wśród turystów. Niestety coraz częściej używa się gotowej zaprawy cytrusowej, choć nie dorównuje ona mieszance naturalnych składników.

Pośród wódek o bardziej nietypowym smaku warto wymienić Filfar - bardzo słodki aperitif pomarańczowy, a także Mosphilo, wytwarzaną na bazie rajskich jabłuszek.

Jedyna gorzelnia na północy Cypru to zakład w Famaguście, w którym produkuje się niezłą brandy, a także aperitif raki, w smaku podobny do ouzo.
       
[przewodnik.onet.pl]
wtorek, 29 czerwca 2010, patekku1

Polecane wpisy

  • Mazagran

    Mazagran - to nazwa drinku sporządzonego ze słodzonej kawy z dodatkiem koniaku lub rumu, podawanego schłodzonego, często z kostkami lodu, w wysokiej szklance.

  • Le Sucre

  • Zwyczaje żywieniowe starożytnych

    Jedynym podobieństwem przepisów kulinarnych obecnych i starożytnych jest to, że zarówno teraz jak i wówczas, jedne spisywane były przez lekarzy sugerujących umi

Komentarze
Gość: Troodos, *.dynamic.chello.pl
2015/03/22 11:29:49
Wina cypryjskie można w Polsce kupić od importera Troodos www.troodos.pl